BREAK ON THROUGH TO THE OTHER SIDE

Monday, September 18, 2006

SO LIMITLESS AND FREE
-Κάτι τέτοιες στιγμές είναι που έχω την αίσθηση πως δε με εμπιστεύεσαι καθόλου. Ότι ποτέ σου δεν πίστεψες σε μένα.
-Πώς μπορείτε να το λέτε αυτό; Θα πρέπει να είναι κανείς τυφλός για να μη βλέπει ότι για σας παράτησα ό,τι είχα και δεν είχα, ότι θα έδινα τη ζωή μου για χάρη σας. Ελάτε τώρα. Γνωρίζετε πολύ καλά ότι είμαι άνθρωπός σας μέχρι το μεδούλι.
- Πάψε επιτέλους να μου μιλάς σε αυτόν τον εμετικό πληθυντικό! Έχεις ιδέα ότι με σένα και με τους υπόλοιπους πέρασα τις πιο ουσιώδεις και ταυτόχρονα ξέγνοιαστες στιγμές της ζωής μου; Σε έχω σαν κάτι περισσότερο από φίλο μου, σαν αδερφό μου. Με αντιλαμβάνεσαι;
-Τότε γιατί επιμένετε να πάρουν τα πράγματα αυτήν την τροπή; Τα έχετε όλα. Υγεία, ψυχική και σωματική, μια γυναίκα που σας λατρεύει και τη λατρεύετε κι έχετε κι εμάς που σας αγαπάμε και σας στηρίζουμε.
-Το πρόβλημά είναι που δεν εννοείς να καταλάβεις. Είσαι αυτός που ξεχωρίζω περισσότερο και αυτό είναι φανερό. Ποτέ μου δε θέλησα να το κρύψω. Αν με στηρίζεις, στήριξέ με και τώρα.
-Είναι αβάσταχτο.
-Νομίζεις πως για μένα είναι εύκολο; Πρέπει όμως. Ίσως να σου φανεί γελοίο αλλά έχω μια κρυφή ελπίδα ότι τα λόγια και οι πράξεις μου θα επηρεάσουν θετικά πολλούς.
-Τότε να μείνετε και να συνεχίσετε. Το να κάτσετε σαν άβουλο πλάσμα και να περιμένετε καρτερικά τον ερχομό ενός παράλογου πεπρωμένου δεν είναι σίγουρα του χαρακτήρα σας.
-Μόνο εάν αυτή είναι η τελευταία πινελιά στον πίνακα της ζωής μου θα φανεί καθαρά ο δρόμος που έχω χαράξει.
-Η άποψη μου είναι…
-Λυπάμαι αλλά είναι μία από τις ελάχιστες φορές που η γνώμη σου δεν έχει καμία αξία για μένα. Απλά περιπλέκει κι άλλο τα ήδη σχεδιασμένα.
-Τότε για πιο λόγο μιλάμε αυτή τη στιγμή;
-Θέλω να μου υποσχεθείς ότι δε θα κάνεις το οτιδήποτε για να ανατρέψεις τα δεδομένα.
-Μου το ζητάτε εσείς αυτό; Εσείς που μου μάθατε τι σημαίνει αγάπη; Θα ήταν αυτό μια πράξη αγάπης; Δε νομίζω. Θα ήταν μια έκδηλη επίδειξη αδιαφορίας και μάλιστα στο πρόσωπο του πιο κοντινού μου φίλου.
-Έχεις άδικο και εξαιτίας του υποκειμενισμού σου δε μπορείς να δεις την αλήθεια.
-Είναι κακό να αρνούμαστε κάθε τι το αντικειμενικό όταν ξέρουμε μετά βεβαιότητας ότι αν το δεχτούμε θα διαπράττουμε ένα φριχτό έγκλημα εναντίον της συνείδησης και της ψυχικής μας ισορροπίας;
-Όχι. Είναι τουλάχιστον ανόητο να αρνείται κανείς τις επιθυμίες του ακόμα κι αν αυτές είναι ανάρμοστες ή και απρόσιτες. Θα αρνιόταν έτσι το ίδιο του το ‘εγώ’ και ό,τι τον έκανε ανθρώπινο. Ίσως μια εποχή να σου έλεγα πως αυτό είναι η πιο χυδαία προβολή του εγωισμού αλλά τώρα δεν πρόκειται να σου πω κάτι τέτοιο. Δεν πρόκειται να ηθικολογήσω.
-Πώς έχετε τότε την απαίτηση να δεχτώ το αίτημα σας;
-Την έχω. Η παράδοση σου άνευ όρων στην σημαντικότερη απόφαση της ζωής μου θα είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της εμπιστοσύνης και της αγάπης σου στο πρόσωπο μου. Δεν υπονόησα ούτε για μια στιγμή ό,τι θα το δεχόσουν ελαφρά τη καρδία αλλά βρίσκομαι σε ένα δρόμο χωρίς παρακλάδια. Σε μία ευθεία που υπάρχει μια κατεύθυνση που οδηγεί σε ένα τέλος. Μονάχα μία κατεύθυνση και μονάχα ένα τέλος.
-«………..»
-Κλάψε αν αυτό σε κάνει να αισθάνεσαι καλύτερα.
-…. Και…Και αν… Και αν γυρίζατε πίσω; Πίσω για να βγείτε από εκεί που μπήκατε σε αυτήν την ευθεία του κυνισμού;
-Όχι. Στη δική μου ευθεία η είσοδος σφραγίστηκε όταν μπήκα. Για την ακρίβεια, εγώ ο ίδιος επέλεξα να τη σφραγίσω. Αν κάνεις κάτι είτε μόνος σου, είτε σε συνεργασία με τους άλλους για να μεταβάλεις την κατάσταση θα χαθεί το νόημα από όλες τις πράξεις της καθημερινότητάς μου. Αυτό θες;
«……….»
-Μου αρκεί όπως ήδη σου είπα μια προφορική υπόσχεση.
-Σας….. Σου το υπόσχομαι.
-Έπρεπε να έρθει το τέλος για να έρθει μαζί κι ο πολυπόθητος ενικός που μας καθιστά και στα μάτια σου πλέον ισότιμους, πραγματικούς φίλους!
-Αυτό ήταν λοιπόν;
-Ναι Ιωάννη. Σε τρεις μέρες θα με σταυρώσουν…

85 Comments:

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home